यात्रा संस्मरण

- नवराज कँडेल

मन भए पनि बाइक लिएर लामो यात्रा गर्ने आँट थिएन जसको कारण थियो कोभिडको शुरुको लहरमा २०७६ को अन्त्य तिर बाइक दुर्घटना । यसपटक मन बलियो बनाएर आँट गरियो । यस संस्मरणमा आजको यात्राको शुरुवात वीरेन्द्रनगरबाट भए देखि बोटेचौर हुँदै हापुरे अनि खैरेनीबाट उत्तर तर्फ मोडिएर जुम्लेकुला हुँदै चिराघाट भएर पातेटाकुरा घरसम्म पुग्दाको सजीव अनुभव र अनुभूतिलाई पस्किने प्रयास गरिएको छ ।

यो यात्रा अत्यन्त रोचक र अविस्मरणीय यस मानेमा पनि रह्यो कि मम्मी र श्रीमतीजीलाई थाह नै नदिएर (अनुमति नमिल्ने भएकोले) सरप्राइज दिन हिंडेको बोटेचौर पुग्दा बुवालाई आउँदैछु भनियो । हापुरे पुग्दा घरका सबैलाई थाह भयो । काल्चेबाट लगातार ५.३ किमी र ठाउँ-ठाउँमा गरेर यो राजमार्गमा सल्यान जिल्लामा काल्चे देखि कालीमाटीको बिचमा जम्मा ७.५ किमी कालोपत्रे हुन बाँकी छ । ३ ठाउँमा पुल नभएकोले खोलामा पानी छिचोलेरै जानुपर्ने भयो जहाँ पानीको सतह वर्षायाममा अलि बढी नै हुँदो रहेछ । बाइक १६० सिसीको भएकोले मजाले तान्यो । भेरी पुल र छिन्चुको बिचतिर पानीको फाटफुट छिटा आए पनि यात्राभर भिज्ने गरी पानी परेन । यद्यपि त्यसको लागि तयारी भने थियो । दिउँसो १२:३० बजे वीरेन्द्रनगरबाट यात्रा शुरु गरी २:४५ मा बोटेचौरमा ममता होटेलमा आई केही छिन सुस्ताएर चिया नास्ता खाइवरी ३:०० बजे तिर जाजरकोट सडकखण्डलाई छोडी तुल्सीपुर तर्फ अगाडि बढियो । करिब ४:४५ तिर कालीमाटीमा सक्सेस होटेलमा चिया खाएर त्यहाँबाट ५:०० बजे अगाडि बढियो । ६:०० बजे हापुरे पुगियो । विज्ञान शिक्षक प्रिय भाई विमल पौडेलसँग हापुरेमा वार्ता भवन नजिकै भेट भयो । विमल भाइ हापुरे निवासी नै हुनुहुन्छ । वार्ता भवन त्यही भवन हो जहाँ सशस्त्र द्वन्द्वको उत्कर्ष समयमा २०६० श्रावण ३२ देखि भाद्र २ गते सम्म नेपाल सरकार र तत्कालीन विद्रोही नेकपा (माओवादी) का बिचमा शान्ति वार्ता भएको थियो । १० मिनेट गफगाफ गरेपछि अगाडि बढियो । त्यहाँबाट १० किमी अगाडि शान्तिनगर-७, खैरेनी आइपुगेपछि सुर्खेत राजमार्गलाई छोडेर उत्तर तिर ३ किमी अगाडि बढेपछि जुम्लेकुला पुगियो जसको करिब २.५ किमी कालोपत्रे हुन बाँकी रहेछ । बाँकी सबै सडक कालोपत्रे भइसकेको छ । यसपालि गाउँ पुग्दा केही भित्री सडकहरु समेत कालोपत्रे भएका रहेछन् । मध्यम गतिमा करिब साढे छ घन्टा लगाएर जम्मा १२६ किमी दुरीको आजको यात्रामा १० किमी बाहेक सबै सडक कालोपत्रे रहेको पाइयो । कतै राम्रो र धेरै ठाउँमा मर्मत गर्नुपर्ने अवस्था देखियो । घर पुग्दा घडीले बेलुकाको ७:०० बजाइसकेको थियो । खाना खाएर केही छिन पारिवारिक कुराकानी पछि लखतरान भएको शरीर सहित आराम गर्ने तरखर तिर लागियो ।

२०८१/०५/०१

शान्तिनगर-३, दाङ